Παρασκευή, 18 Νοεμβρίου 2016

Η Μεταμορφωτική μέθοδος της σύγχρονης Πνευματικής Σχολής του Χρυσού Ροδόσταυρου

Η Μεταμορφωτική μέθοδος της σύγχρονης Πνευματικής Σχολής του Χρυσού Ροδόσταυρου
Τις περισσότερες φορές οι πολύ απλές έννοιες είναι και οι πιο δύσκολες, για αυτό και χρειαζόμαστε να τα επαναλαμβάνουμε ξανά και ξανά ενδεχομένως μέσα από ένα λίγο διαφορετικό τρόπο.

Ας δούμε από κοντά εν συντομία την μέθοδο για την οποία η σύγχρονη σχολή του Χρυσού Ροδοσταύρου μας εκθέτει μέσα από την εκτενή βιβλιογραφία της.

''Ο κεντρικός πυρήνας της ζωής του ανθρώπου, η μονάδα, είναι συνδεδεμένη με μία προσωπικότητα η οποία δεν συμμετέχει στο Θεϊκό σχέδιο.
Οι πρωταρχικές μορφές του πνεύματος, της ψυχής και του πνεύματος δεν είναι πλέον παρούσες παρά μόνο θεμελιωδώς.
Κατά την Χριστική - Φιλοσοφική έννοια ο μαθητής αναφλέγεται μέσα στην ιδέα του αληθινού Θείου Ανθρώπου.
Αυτό το φιλοσοφικό βάπτισμα συνδέεται με την προανάμνηση, και έτσι αναγνωρίζει ο μαθητής : Ex Deo nascimur (Εκ Θεού γεννώμεθα).

Κατόπιν ο μαθητής τοποθετείται μπροστά σε ένα τρόπο ζωής ο οποίος βασίζεται σε αυτήν την κατάσταση του 'να αναφλεγόμαστε στον Θεό', σαν να ήταν το διαλεκτικό του ον η αληθινή μορφή.

Ο μαθητής ωθείται κατά αυτόν τον τρόπο να ζήσει προσωπικά τους λόγους του Παύλου : 'Δεν το έχω ακόμα συλλάβει, αλλά το επιδιώκω, προσπαθώντας να το συλλάβω'
Αυτή η στάση ζωής δεν επιφέρει καμία καλλιέργεια της διαλεκτικής προσωπικότητας, αλλά ένα ισχυρό πυρ, μια ηθελημένη παρακμή ως προς αυτήν την φύση, από αγάπη για την τόσο επιθυμητή κατάσταση του Θείου Ανθρώπου που είναι για τον μαθητή το παν.
Μπορεί αυτός τότε να ομολογήσει από εσωτερική πεποίθηση :
'In Jesu morimur (Εν Ιησού αποθνήσκομεν).
Κατά την διάρκεια αυτής της συνειδητής και ηθελημένης παρακμής ως προς αυτήν την φύση, το ουράνιο σώμα, θεμελιωδώς παρόν, αναπτύσσεται και ζωογονείται, και έτσι ο μαθητής βιώνει απευθείας την αλήθεια των λόγων : 'Η βασιλεία του Θεού εντός υμών εστί'.

Αυτή η γνώση και η εμπειρία ωθούν τον μαθητή να επιμαρτυρήσει με βαθιά ευγνωμοσύνη για αυτήν την αλήθεια :
'Per Spiritum Sanctum reviviscimus' (Εκ Πνεύματος Αγίου αναγεννώμεθα).
Σε αυτό το στάδιο ο μαθητής είναι πραγματικά κάτοχος δύο προσωπικοτήτων που συνδέονται μεταξύ τους μέσω της διαδικασίας που αποκαλούμε θεμελιώδη αλλαγή (μεταστροφή).

Μόλις πραγματοποιηθεί η σύνδεση μέσω αυτής της διαδικασίας, ο κεντρικός πυρήνας πνεύματος περνά σε μια νέα δραστηριότητα, που συνίσταται στο να διασπάσει με μια τριπλή προοδευτική ανάπτυξη, σε τρεις επταπλούς κύκλους, το σύνδεσμό με την διαλεκτική προσωπικότητα και να μεταθέσει την συνείδηση στον ουράνιο άνθρωπο.
Κατά αυτόν τον τρόπο πεθαίνει προοδευτικά ο διαλεκτικός άνθρωπος και παραμένει μόνον ο ουράνιος άνθρωπος.
Μόλις η ουράνια μορφή αρχίζει να γίνεται ορατή μέσα στον μικρόκοσμο, ο θάνατος έχει ήδη κατά βάση υπερνικηθεί.
Τότε η εξάλειψη της διαλεκτικής προσωπικότητας με το θάνατο είναι απλά μόνο περιστασιακή, και καμία νέα διαλεκτική εκδήλωση δεν θα μπορέσει να ακολουθήσει....''

Jan Van Rijckenborgh

Διαλεκτική ονομάζεται το παρόν πεδίο ύπαρξης μας μέσα στο οποίο όλα εκδηλώνονται μέσα από ζεύγη αντιθέτων...

Τρίτη, 15 Νοεμβρίου 2016

Opus mago-cabalisticum et theologicum by Georg von Welling 1719

Opus mago-cabalisticum et theologicum by Georg von  Welling 1719

Georg von Welling (1655–1727) was a Bavarian alchemical and theosophical writer, known for his 1719 work Opus mago-cabalisticum,[1][2] published under the pseudonym Gregorius Anglus Sallwigt. By profession he worked in the mining industry, becoming Director in the Baden-Durlacher Office of Building and Mines.

Mozart - Die ihr des unermeßlichen (Masonic Music)


 
Ο Mozart έχει γράψει υπέροχη μουσική για τις τεκτονικές συνεδρίες, κυρίως κομμάτια για φωνή.
Εδώ σας βάζω τους στίχους από την καντάτα για πιάνο και φωνή :

Die ihr des unermeßlichen
Recitative
You that revere the Creator of the immeasurable universe,
That call him Jehovah, God, Fu or Brahma,
Listen and hear the words of the Sovereign of all things.
On the loud trumpet hear them resound in all eternity
Throughout the Earth, the Moon and Sun!
Hear them, People! Hear them, you, as well!
(Andante)
Love me in my works,
Love order, proportion, harmony!
Love yourselves and your brothers!
Strength and beauty shall be your ornament
And clarity of understanding your nobility.
Hold out the brotherly hand of everlasting friendship;
It was delusion, not truth, that withheld it for so long.
(Allegro)
Break the bonds of this delusion,
Tear the veil of prejudice,
Strip off the garment
That clothes mankind in factions!
Forge sickles from the iron that hitherto
Shed the blood of men, of brothers!
Blow up rocks with the black dust that oft would speed
the murderous lead into the hearts of brothers!
(Andante)
Do not imagine it is misfortune that holds sway upon my Earth -
It is enlightenment alone that heals
When it spurs you on to better deeds -
People, you that roam the world in misery,
When, in blind folly, you back onto the thorn
That should have urged you ever onward.
Be wise, be strong in brotherhood!
Then will my contentment rest on you,
Then only tears of joy will wet my cheeks,
Then your cries will be shouts of joy,
Then you will make vales of Eden out of deserts,
Then the whole of Nature will be laughing in your eyes,
(Allegro)
Then it has been achieved; the true felicity of life.

 Η Αγγλική μετάφραση έχει κάποιες διαφορές από το πρωτότυπο από ότι είδα.

Αγάπησε με μέσα από τα έργα μου
Αγάπα την τάξη, την συνέπεια, την συνοχή!
Αγάπησε τον εαυτό σου και τους αδερφούς σου!
Η φυσική σου δύναμη και η ομορφιά να είναι τα στολίδια σου
Κατανόηση την ευγενική σου καταγωγή!
Δώσε την αιώνια φιλία στον αδελφό σου
Η μόνη τρέλα, που την αλήθεια στερήθηκες τόσο πολύ!


Σπάσε τα δεσμά αυτής της ψευδαίσθησης
διέλυσε το πέπλο της προκατάληψης
αποκαλύψου σχίζοντας αυτό το ένδυμα.
σφυρηλάτησε δρεπάνια από το σίδερο
Του ανθρώπου, του αδελφού το αίμα έχει χυθεί τόσο πολύ
Σπάσε τους λίθους με την μαύρη σκόνη
Ο φόνος (του εγώ) οδηγεί γρήγορα στην καρδιά των αδελφών!

Paracelsus his Aurora, & treasure of the philosophers 1659

  
Paracelsus his Aurora, & treasure of the philosophers 1659

Paracelsus his Aurora, & treasure of the philosophers· : As also the water-stone of the wise men; describing the matter of, and manner how to attain the universal tincture 1659

Σάββατο, 12 Νοεμβρίου 2016

The Mirror of the Wisdom of the Rosicrucians Theophilus Schweighardt


The Mirror of the Wisdom of the Rosicrucians By Theophilus Schweighardt

Through the mediation of the Elohim...

I, Theophilus Schweighart Centralleanicus with the blessing of the times, herald of the Divine - Magical, Physical - Chemical, Triune - Universal Philosophy with the Grace of God, revealed to the unworthy, wish to all those who have been granted by God to contemplate my ‘Sophy speculum oculis intelligentiae’ peace, joy and constant prosperity from the glorious Father of Light reigning through the generations.


Dear brethren and fellow labourers in God, it is for ever the greatest cause of astonishment by what wonderfully contrary and world-loving opinion the majority of human creatures have landed in an incurable desperation, for they cannot recognise the salvation that hovers before their eyes and the final reforming of their errors, but they withstand all the grace and mercy of God. 
Look at and observe this age that is ending, contemplate the manifold businesses and affairs of mankind which are for the most part vain and of no account, not to mention public calumny and infamy, upon which may God have pity, in high and low degree. 
All this has so much got the upper hand that instead of being punished it is held more in esteem than godly virtues and heroic deeds. 
Oh vanity of vanities. Oh depraved human nature! My heart would leap from my body every time that I contemplate this miserable condition of such seeming joy; and though I know myself much too puny and in need of help to ward off this evil by my own person I cannot in Christian love ignore my neighbour and refrain from expounding my ‘Pandoram’ with figures which have been published for the same reason; and from revealing the much desired Collegium, Lodge, or Dwelling of the highly praised Rhodostaurotic (Rosicrucian) brotherhood and their true philosophy, the ‘fidelibus, pansophiae, studiosis’ to the end that mankind be wakened from its sleep of sin, and with freshly opened hearts, with heads bared and bare feet, go joyfully towards the newly rising sun and salutifero Heliae. 
Wherefore loving brethren in God, nature and wisdom, receive and mark this my faithful instruction, read it and examine it earnestly, and you will find what many thousands have desired from the be- ginning but what few have found. So be you pious, God-fearing, compassionate, well-doing and silent, otherwise this wisdom that is here made public and laid before your eyes in a manner that could not be brighter will not only shut up your treasure and close its storehouse but will turn to mockery, offence and shame. 
But thou, God-loving brother and friend, who wast named in the title somewhat obscurely, wilt know thyself through thy manifold experiences and promises made unto thee brought unto me in other ways, thou shalt have this Christian, godlike and nature-politic ‘Speculum Sophicum’ as thine own gift and to thine honour as a lover of its content and one dedicated to the salvation of the faithful. And this all the more because in the past two years thou hast shewn thyself to mine unworthy self in such fashion by confiding to me thine especial secrets that I cannot but think thereon without astonishment and a corresponding brotherly affection. For thou, O brother, didst offer to hear my pansophy, thou hast shewn me the way of my work, thou wast, art and shalt be in eternity the author and refuge of my thoughts.
And although the Theonic generation of vipers have dared to set obstacles in the way of some of our departed societies and brotherhoods by unexpected means and ways, and have undone them for the cursed intention of outer appearance, I shall nevertheless hope and trust that thy humanity and thy superior understanding will ascribe to me more belief and confidence, when I speak with an open and candid spirit, than other ‘Zoili’ with their despicable calumnies. 
If thou doest this, thou mayst expect something greater and more worthy in the coming year while contending thyself with the present proffered writing which, as I have said, is in thine honour, friendship and brotherliness, with the prayer to God the Almighty that he will unite it in thee with the ‘Pansophica studia in centro Sacratissmae Alethiae’.

Given on the 1st March 1617 from the Musaum Centralleanicum.

Δευτέρα, 7 Νοεμβρίου 2016

Hippocrates sitting Miniature late 15th century


Hippocrates siting Miniature late 15th century 

Miniature painting, portrait of Hippocrates sitting, reading. 
Behind, two standing philosophers dispute. 
Opening illustration from a late fifteenth century manuscript of the Aphorisms in Latin translation.