Παρασκευή, 26 Αυγούστου 2016

Κάποιες σημαντικές Εσωτερικές όψεις της Εργασίας μας (inner sircle)

 
Κάποιες σημαντικές Εσωτερικές όψεις της Εργασίας μας (inner sircle)
Η τυπολατρία προέρχεται από μια αδιέξοδη κατάσταση συνείδησης η οποία έχει λιμνάσει γνωστικά αδυνατώντας να κατανοήσει το ουσιαστικό πνευματικό εσωτερικό νόημα που υπάρχει πέρα από κάθε πράξη ή λόγο ή έκφραση ή αντικείμενο.
Πολλές φορές αναρωτιόμαστε γιατί η εργασία μας δεν προχωράει αλλά η Πνευματική Επιστήμη πάντοτε μας εξηγεί πως αυτό είναι ένα ζωτικό πρόβλημα της συνείδησης.
Πίσω από αυτό το πρόβλημα βρίσκεται πάντοτε ο μεγάλος αντίπαλος, το Εγώ.
Για παράδειγμα μπορεί ένας μαθητής να έχει μια μεγάλη παράλληλη δράση μέσα σε μια Πνευματική Σχολή αλλά αυτή να εκφράζεται, να εστιάζεται στο μορφικό, στο εξωτερικό, μπορεί με μανία να καθαρίζει τους χώρους, τα τραπέζια, τις καρέκλες, και τα τζάμια να αστραποβολούν αλλά εσωτερικά κανένας ψυχικός καθαρισμός - εξαγνισμός να μην συμβαίνει.
Αυτή είναι μια συνηθισμένη εσωτερική αναντιστοιχία που είναι αδιέξοδη και συχνά οδηγεί σε μια κούραση και μια παραίτηση.
Μέσα σε μια Πνευματική Σχολή το έργο που πρέπει να επιτελεστεί δεν είναι κρυφό ούτε μυστικό αλλά εξηγείται με σαφήνεια.
Είναι ταυτόχρονα ένα ατομικό αλλά και ένα ατομικό έργο.
Ατομικό γιατί θα πρέπει να προπονηθούμε γνωστικά ώστε να αλλάξουμε πλήρως, όταν αυτό γίνει από περισσότερα άτομα τότε ο στόχος και το έργο μιας πνευματικής σχολής όπως αυτή εκφράζεται μέσα στον προθάλαμο γίνεται πιο γρήγορα και πιο δυναμικά.
Όμως πολλές φορές παρουσιάζεται μια αδράνεια.
Αν ο στόχος ήταν η μετακίνηση ενός πολύ βαρύ φορτίου κάτι που ένας ή δύο άνθρωποι από μόνοι τους δεν μπορούν να καταφέρουν, αλλά 7 μαθητές μπορούν τότε η επιλογή είναι μία και άμεση που σημαίνει όλοι μαζί να το σηκώσουν ώστε να μεταφερθεί με ευκολία και ασφάλεια.
Αλλά τις πιο πολλές φορές τι συμβαίνει;
Κάποιος έχει ένα βετέξ και καθαρίζει το βάρος, ένας άλλος μιλάει ακατάπαυστα για αυτό, ένας άλλος κοιτάει τους περαστικούς έξω από το παράθυρο, ένας άλλος μελετάει ένα βιβλίο και κάποιος ετοιμάζει καφέ με μπισκοτάκια.
Αυτή η κωμικοτραγική εικόνα μπορεί να συνεχίζεται επί άπειρον χωρίς τίποτα να αλλάζει, ο χρόνος να περνάει και σε κάποια δεδομένη στιγμή να ανακαλυφθεί η έλλειψη της αλλαγής, η αδράνεια της ροής της ενέργειας, μια ολοκληρωτική ομαδική ανικανότητα.
Για αυτό και στο παρελθόν μιλήσαμε και για την αναγκαιότητα της αυτό κρίσης στην κάθε στιγμή του βίου μας, μέσα στην κάθε σχέση ή δράση μας.
Οι Ναοί μας κρύβουν μια απέραντη ομορφιά, γαλήνη και άπειρες δυνατότητες και όταν εισερχόμαστε μέσα σε αυτούς, καλούμαστε όσο αυτό είναι δυνατόν, να είμαστε συνειδητοί πως εκεί εκφράζεται, παρουσιάζεται κατά μια έννοια το Πνεύμα.
Οι απελευθερωτικές ακτινοβολίες από το Ζωντανό Σώμα της Σχολής δρουν πολύ δυναμικά ώστε να ωθήσουν και να θρέψουν όλους τους μαθητές, ώστε αυτοί να μπορέσουν να εργαστούν και να οικοδομήσουν εσωτερικά τον Νέο Άνθρωπο.
Οι Άγιες τροφές μας δίνονται πλουσιοπάροχα, αλλά το ζήτημα είναι το τι εμείς κάνουμε, τι προεργασία έχουμε κάνει στο παρελθόν σωματικά και ψυχικά ώστε να είμαστε έτοιμοι να απορροφήσουμε μέσα στον φορέα μας αυτές τις ακτινοβολίες; 
Ένας Ναός είναι μια Εστία Πυρός έχει δηλαδή την δυνατότητα να συνδέσει τις δύο φύσεις μέσα από μια δυναμική ενεργειακή Πύλη τον κατώτερο με το ανώτερο κόσμο.
Αυτό γίνετε μέσα από το έργο των πρεσβύτερων μαθητών που πραγματοποιούν το τυπικό μιας λειτουργίας αλλά και την δυνατότητα της αποδοχής αυτής της ενέργειας από τους παρευρισκομένους, πάντοτε υπάρχει ένας δέκτης που μέσα σε αυτόν ρέει η ενέργεια αλλά και ένας αποδέκτης ο οποίος λαμβάνει αυτήν την ενέργεια.
 Πάντοτε χρειαζόμαστε ένας θετικό αλλά και ένα αρνητικό πόλο.
Φίλοι η εργασία του κάθε ανθρώπου έχει ασφαλώς τον δικό του χρόνο και δεν μπορεί να βιαστεί κατά κανένα τρόπο.
Η πνευματική εργασία δεν είναι προϊόν της θέλησης ούτε μια επιθυμία του εγώ αλλά ένα μαγικό γνωστικό έργο.
Κάθε ανάπτυξη λαμβάνει χώρα όταν οι απαιτούμενες προϋποθέσεις έχουν εκπληρωθεί, όταν η εργασία έχει συντελεστεί.
Για αυτόν τον λόγο χρειαζόμαστε μια εγκράτεια λόγου και έργου και κρίσεων και επικρίσεων, μην αφήνουμε το εγώ μας να εκφράζει αρνητικότητα, ούτε ζήλια ούτε ειρωνεία γιατί στην ουσία αυτό παγιδευόμαστε περισσότερο.
Συμβαίνουν αυτά μέσα στον προθάλαμο μιας πνευματικής σχολής μπορεί κάποιος εύλογα να ρωτήσει;
Βεβαίως και συμβαίνουν και είναι θεμιτό να συμβαίνουν γιατί ακόμη και εμφανείς αρνητικές αντιδράσεις λαμβάνουν χώρα μέσα από μια γνωστική παρέμβαση και δράση, οι γνωστικές ακτινοβολίες δεν μπορούν να αφομοιωθούν σωστά από το εγώ του μαθητή και για αυτό και υπάρχει αυτή η αρνητική αντίδραση.
Αλλά είμαστε αισιόδοξοι και λειτουργούμε μέσα από θετικότητα, συζητούμε για τα τεκταινόμενα, καλόπιστα, για να διακρίνουμε τα λάθη και τις παραλείψεις μας, ώστε και κάθε αδερφός μας να γίνει ένας καθρέπτης για τον άλλον, όπως και το ίδιο το Φως κάνει, όταν φτάσουμε την απαραίτητη ψυχική ωριμότητα και σύνδεση με αυτό.
Ο δρόμος για τον οποίον σας μιλάμε μοιάζει σαν ένα όμορφο Ρόδο με αγκάθια, όταν θα το κρατήσουμε στο χέρι μας το αίμα θα πρέπει να ρεύσει σαν μια απαραίτητη θυσία όπως το ίδιο συνέβη και στον Ιησού πάνω στον σταυρό, κατανοείται τον συμβολισμό;
Μελέτη, εργασία και προσευχή, νοήμον πίστη στο Άγιο Έργο και μια θυσία του εαυτού μέσα από ένα καθημερινό θάνατο μας ζητείται.
Είναι πολλά; 
Φυσικά και όχι γιατί το αποτέλεσμα δεν μπορεί να εκφραστεί με λέξεις, το Πυρ μας καταλαμβάνει δόξα το Θεό.

Πέμπτη, 25 Αυγούστου 2016

Anthroposophy is a path of knowledge

 
Anthroposophy is a path of knowledge
 
'Anthroposophy is a path of knowledge to guide the spiritual in the human being to the spiritual in the universe.
It arises in the human being as a need of the heart, of the life of feeling. It can be justified only inasmuch as it can satisfy this inner need.

Only those can acknowledge anthroposophy who find in it what they themselves in their inner lives feel impelled to seek.
Only they can be anthroposophists who feel certain questions on the nature of the human being and the universe as an elemental need of life, just as one feels hunger and thirst.

Anthroposophy communicates knowledge that is gained in a spiritual way. Yet it only does so because everyday life, and the science founded on sensation and intellectual activity, lead to a barrier along life’s way – a limit where the life of the soul in the human being would die if it could go no further.

Everyday life and science do not lead to this limit in such a way as to compel the human being to stop short at it. For at the very frontier where the knowledge derived from sense-perception ceases, there is opened through the human soul itself the further outlook into the spiritual world.'
 
R. Steiner

Τρίτη, 23 Αυγούστου 2016

Amphitheatrum Sapientiae Aeternae (Amphitheater of Eternal Wisdom) by Heinrich Khunrath


Amphitheatrum Sapientiae Aeternae by Heinrich Khunrath

 

The SOUL,  free from the mass of blameworthy  cares, sober and sound in a healthy body, Mistress  of [her] vices and Ruler of [her] affections, in control of herself and having  Theosophically  acquired  a complete  knowledge of herself, justly undertakes  to understand  and explain the secrets of the whole created Universe (because she is a  particle of  the  DIVINE breath of the CREATOR of the  Universe), to be united with good Spirits; to recount things past, contemplate  Present Events,  [and] presage  those to come; and ultimately to Divinely represent the father and the mysteries of the father (with the father's illumination),  as if in a mirror. Summary:  Our penitently  washed and purified Mind joined  with the SPIRIT OF GOD'S WISDOM, TheoSophically raised up with wings, and sublimated,   by  the fire of Divine love, to the αγιαστήριον  [Hagiasterion]  that is,  the Sanctuary  of good Spirits, or of GOD'S Angels, (which  can be done by a man, as much waking  as sleeping), receiving them  Cabalistically, experiences Spiritual things, contemplates supercelestial things,  [and]  sees  many  Physical  things,  from  and  in hyperphysical  things (not only through themselves but also with the senses and intermediary  sensible  things).  
Moreover,  her inferior powers being asleep and absorbed, that is, in ecstasy, or rapture or caught up into highest GOD,  she experiences  the highest, that is, Divine things; she sees and ineffably  grasps ALL THINGS.

It has been pleasing to add here the introduction  of  Hermes Trismegistus (who was inspired by the Divine Spirit) to the Pimander on account of the excellence  of its Doctrine:

As, he says, I was thinking  about the Nature of things, and was directing the acuity of my  Mind towards higher things, the bodily senses already being dormant  as is wont to happen to those who from excess of food or fatigue are plunged into sleep, suddenly  there seemed to appear to me some being with a body of immense size who, calling me by my name, cried out in this way:

'What is  it,  Oh  Mercury, that you  wish to learn and understand? 
I  am Pimander,  Mind of Divine Power;
see what you want;
for I will be with you everywhere. 
And I [said], 
I wish to learn the nature of things. and to know GOD.  
To this Pimander  [replied], embrace  me with your Mind,
and I shall teach you in all the things that you choose.
'When he had  said this, he changed form,  
and suddenly revealed the universality of things.

Holy Cyprian,  Epistles,  Book 9, Letter 9 says, I remember  what has been shown to me, and that the LORD deigned  to reveal [them1 to me among [all] the rest, nor must they be taken as ridiculous  and inept visions. as when Joseph's brothers said about him: Behold,  the dreamer  cometh. So says Cyprian.

And this judgement of the brothers  about their brother?  Enough  scoffing!  No wonder [then], if [my] worldly  brothers absurdly  bring this same judgement against me. Whatever may be the case, it nevertheless   remains certain that those to whom Goo reveals [things]  (whether  indirectly  or directly), must not be taken for idle dreamers. Cicero [says], There is  something in us which presages  and Divines. 

What is it? The Mind, presaging  of good or ill. I have set aside more examples,  as much from our time, as from antiquity,  for a more suitable place; for which we have, with very extensive  gathering,  studiously reserved many things. In place of a colophon,  I add this [verse] from Julius Cesar Scaliger's  books of Epidorpides, on the truth of dreams:

He who denies true dreams, speaks in a dream,
For we have not once but most frequently observed,
That it is a very rare night that passes without [dream]-perception.

Most versed in the truth, I have adduced  these things,  not for my sake, but for the Thomists.  Oh what is happier than he who is free of all cares! 

Text from the book : Ora et Labora Vol. 2 By Peter Forshaw

Δευτέρα, 22 Αυγούστου 2016

Αφήστε το Φως σας να λάμψει είναι ο μόνος δρόμος.



Αφήστε το Φως σας να λάμψει είναι ο μόνος δρόμος.
 
Πολλοί αναρωτιούνται γιατί στα ιερά κείμενα δίνεται μια έντονη σημασία στον ψυχικό κόσμο της καρδιάς ενώ μας λέγεται πως η ευφυΐα δεν παίζει κανένα σημαντικό ρόλο.
Αυτό συμβαίνει για δύο κύριους λόγους, πρώτα από όλα η σωματική μας δομή είναι εύθραυστη και ατελής οπότε απλά πιθανολογούμαι και διότι, η ατραπός της μεταμόρφωσις είναι μια ψυχική διαδικασία που σχετίζεται με την καρδιά και την ψυχή μας, όπως αυτή εκφράζεται μέσα από την προσωπικότητα μας.
Για αυτό και ο σπόρος Πνεύματος μέσα από τον οποίον αναδημιουργείται η αθάνατη ψυχή μας καταλαμβάνει πλήρως και μας αλλάζει ολοκληρωτικά μέσα από μια μετατροπή - εξαγνισμό.
Όταν αυτό συμβεί και αποκτήσουμε ένα εναρμονισμένο με το Πνεύμα φορέα τότε είμαστε ικανοί να αναπτύξουμε μια άλλης ποιότητας και ουσίας νόηση, μιας και διαχέεται μέσα στο Ιερό της Κεφαλής μας, η Σοφία του Συμπαντικού Νου, η Επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος.
Η ανθρώπινη εμπειρική σοφία την οποία αποκτούμε μέσα από τις αλλεπάλληλες ενσαρκώσεις μας είναι ένας καταλυτικός παράγοντας για την ωριμότητα μας, διότι μας ανοίγει ένα πνευματικό παράθυρο μέσα στην σκοτεινότητα του βίου και την συγκεχυμένη αποσπασματική ύπαρξής μας.
Είναι μια βάση μέσα από την οποία μαθαίνουμε και εργαζόμαστε και δρούμε και σταδιακά αλλάζουμε, μετατρεπόμαστε, μεταμορφωνόμαστε.
Αλλά και αυτήν την γήινη σοφία θα καλεστούμε σε ένα σημείο να την αφήσουμε πίσω, μιας και αισθητηριακά, θα κατέχουμε άλλα όργανα αντίληψης και αίσθησις, αλλά και έκφρασις, μιας και ένας άνθρωπος που εργάζεται πάνω στην ανανέωση της ψυχής του είναι ένας φωτοβόλος ακτινοβόλος άνθρωπος.
Για αυτό και εμείς μέσα από το ταπεινό περιορισμένο αλλά σημαντικό μας έργο, δεν ψάχνουμε για έξυπνους πολύ σπουδαγμένους ανθρώπους, αν και τους χρειαζόμαστε όλους, αλλά απλούς γεμάτο ταπεινότητα καλούς ανθρώπους.
Καλές ψυχές όπως λέω συχνά, και αυτές να μην έχετε καμία αμφιβολία, ακόμη και σήμερα, που ο κόσμος μας εκρήγνυται, αυτές υπάρχουν ανάμεσα μας, απλά θα πρέπει να τις βρούμε και να απλώσουμε ένα χέρι φιλικό, τότε, ένας καλός ευγενής λόγος είναι αρκετός.
Στην σημερινή μέρα εκδήλωσις η ατραπός, η κιβωτός είναι ομαδική, μιλάμε για μια συστράτευση ψυχών με ένα κοινό για το μέλλον στόχο, ο οποίος δεν είναι παρά η βοήθεια για την ανθρωπότητα για τους δύσκολους καιρούς που έρχονται.
Για αυτό και ένας μαθητής του Χριστού είναι ένας Ιππότης του Αγίου Πνεύματος και φέρει τον Σταυρό πάνω στην καρδιά του.
Η μάχη του είναι εσωτερική, και σχετίζεται με τον κατώτερο εαυτό του, την σκιά μέσα του, όταν με το καλό αυτός ο όφις αποκεφαλιστεί από το φως, από το πυρ του Πνεύματος, τότε όπως μας λέγεται, το Χρυσόμαλλο δέρας θα είναι η ανταμοιβή μας, θα ενδυθούμε το Χρυσό ένδυμα του Γάμου μιας και δεν θα παραβρεθούμε απλά σε μια γαμήλια γιορτή, αλλά αυτή η γιορτή της ένωσις του Βασιλιά με την Βασίλισσα θα λάβει χώρα μέσα μας.
Κατανοείται εδώ αυτό το ένδοξο μυστήριο μεταλλαγής;
Αφήστε το Φως σας να λάμψει είναι ο μόνος δρόμος.
G.J.P.

Σάββατο, 20 Αυγούστου 2016

What is Alchemy? (The Book of Aquarius By Anonymous)


What is Alchemy?

Nature enjoys its Nature, Nature contains Nature, improves Nature, reduces Nature, Nature is superior to Nature.
A Magnificent and Select Tract on Philosophical Water, by Anonymous, 13th - 17th Cen.

Alchemy is the art of imitating and accelerating Nature.
It is a natural art and science. In alchemy we do not really make anything, all we do is provide a condition for Nature to do what Nature does.
So the Philosophers' Stone is not really made by the alchemist, it is made by Nature.
The alchemist only provides the conditions so that Nature can operate effectively and without being disturbed.  

.......
 
Many Sages, Scholars, and learned men have in all ages, and (according to Hermes) even so early as the days before the Flood, written much concerning the preparation of the Philosopher's Stone; and if their books could be understood without a knowledge of the living processes of Nature, one might almost say that they are calculated to supersede the study of the real world around us. 

But though they never departed from the simple ways of Nature, they have something to teach us, which we, in these more sophisticated times, still need to learn, because we have applied ourselves to what are regarded as the more advanced branches of knowledge, and despise the study of so "simple" a thing as natural Generation. 

Hence we pay more heed to impossible things than to those objects which are broadly exhibited before our very eyes; we excel more in subtle speculations than in a sober study of Nature, and of the meaning of the Sages. It is one of the most remarkable features of human nature that we neglect those things which seem familiar, and are eager for new and strange information. 

The workman who has attained the highest degree of excellence in his Art, neglects it, and applies himself to something else, or else abuses his knowledge. Our longing for an increase of knowledge urges us ever onward towards some final goal, in which we imagine that we shall find full rest and satisfaction.

''Nature, then, is one, true, simple, self-contained, created by God and informed with a certain universal spirit. Its end and origin are God. Its unity is also found in God, because God made all things.
Nature is the one source of all things: nor is anything in the world outside Nature, or contrary to Nature.''

''...if Art would produce any solid and permanent effect, it must follow in the footsteps of Nature, and be guided by her methods. It must trust itself to the guidance of Nature as far as Nature will lead, and go beyond her by still adhering to her rules. ''

''Now in our Art you should closely imitate these natural processes. There should be the Central Heat, the change of the water into air, the driving upward of the air, its diffusion through the pores of the earth, its reappearance as condensed but volatilized water. ''

The New Chemical Light, by Michael Sendivogius, 17th Cen.  

........ 

''Nature, says Florus, is one, and if any man strays away from her guidance, he mars his labour.''

''In changing the base metals into gold and silver by the projection of the Stone, it follows (by an accelerated process) the method of nature, and therefore is natural.''

''The fact is that, in producing gold, the Art of Alchemy does not pretend to imitate in the whole work of Nature. It does not create metals, or even develop them out of the metallic first substance; it only takes up the unfinished handiwork of Nature (i.e., the imperfect metals), and completes it (transmutes metals into gold).''

The New Pearl of Great Price, by Peter Bonus, 1338 AD  












Hildebrandt Series Emblems


Παρασκευή, 12 Αυγούστου 2016

Regni Christi Frater Count Michael Maier and the Fraternity R.C. By Hereward Tilton Aries 2002



Regni Christi Frater Count Michael Maier and the Fraternity R.C. 
By Hereward Tilton Aries 2002

On account of his leading role as apologist for the elusive Rosicrucian Order, the alchemist Count Michael Maier (1569-1622) came to be known as a man who not only sacrificed his time and fortune on the impossible claims of his art, but who also squandered his talents on the Rosicrucian “imposture”, as Newton would put it when reviewing the Order ’s manifestos and Maier’s defence of them1. By the 18th century the “Fraternity of the Rosy Cross” that had inspired the hopes and fears of early 17th  century Europe was widely condemned alongside alchemy as a malicious fraud, and Maier was depicted as one of its chief victims, as the Biographie Universelle makes clear:



It is difficult to know if the society of the Brothers of the Rosy Cross existed elsewhere than in the imagination of some scoundrels, who used it as a means of extorting money from overly credulous people. The Brothers were believed to possess the power to change metals into gold, or to retain their health over many centuries, and to transport themselves with the rapidity of thought through all the lands of the world. This society commenced with a great deal of noise in Germany at the beginning of the 17th century; and Michael Maier was certainly one of its initiates, or rather one of its dupes, since he had the inclination to write up their laws and customs, and took up their defence in his works.........

http://www.brill.com/aries

http://www.mediafire.com/download/tpz186bzs773291/Regni+Christi+Frater+Count+Michael+Maier+and+the+Fraternity+R.C.+By+Hereward+Tilton+Aries+2002.pdf

Πέμπτη, 11 Αυγούστου 2016

Η ανθρώπινη φωνή - Catharose De Petri


Η ανθρώπινη φωνή - Catharose De Petri

Μέχρι σήμερα μπορούσατε να κατανοήσετε την θεωρία του ενός ή του άλλου απόκρυφου μυστηρίου  κατά ένα ικανοποιητικό βαθμό, διότι τα απόκρυφα μυστήρια τα οποία σχετίζονται με υλικές αναπτύξεις και τα οποία  επιτυγχάνονται όταν οι ανάλογοι στόχοι κατακτιόνται, σαν την ανάπτυξη ενός σπόρου σε φυτό, ή ενός φυτού που αναπτύσσετε και φέρνει καρπούς.

Τα μεταμορφωτικά μυστήριο όμως, είναι πιο περίπλοκα.
Δεν βασίζονται μέσα σε μια ανάπτυξη της αρχής της συνηθισμένης μας προσωπικότητας, ή του ανώτερου εαυτού, του αυρικού όντος, αλλά συγκροτούν την καθίζηση και των δύο, του ανώτερου και κατώτερου εαυτού αυτής της φύσης, μια απόλυτη μεταμόρφωση ολόκληρου του μικροκόσμου με ένα νέο στερέωμα και μια νέα σχηματιζόμενη προσωπικότητα η οποία στην ουσία βασίζεται μόνον πάνω στο πρωταρχικό άτομο.

Όλο το κεφάλαιο εδώ :